یکی از مواردی که به عنوان مواد غیرقابل بازیافت وارد محیط زیست می شود، لاستیک های مستعمل خودرو است. تحقیقات انجام شده نشان می دهد لاستیک های مستعمل از موادی تشکیل شده اند که به دلیل تجزیه نشدن آن ها در شرایط معمول، سبب ایجاد آلودگی و آسیب به محیط زیست شده است. بر اساس تحقیقات صورت گرفته، یکی از راه های حذف این مواد، استفاده از ضایعات لاستیکی در بتن است. استفاده از شبکه های عصبی به عنوان مدل ساز در بسیاری از تحقیقات استفاده شده است و توانایی بالای آن ها مورد تایید واقع شده است. در این تحقیق بررسی جامعی بر روی ارزیابی توانایی سیستم های شبکه عصبی بر مبنای روش های عصبی در پیش بینی مقاومت فشاری بتن حاوی خرده لاستیک CRC صورت گرفته است. نتایج نشان می دهند که این سیستم ها توانایی بالایی در پیش بینی مقاومت فشاری بتن دارند.
1. مقدمه
لاستيك هاي مستعمل و فرسوده خودروها به عنوان نوعي زباله جامد ميتوانند نتايج زيان بار زيست محيطي را به وجود آورند. عدم بازيافت تايرها باعث انباشته شدن آنها در مكانهاي مخصوصي ميگردد كه ميتوانند محيط مناسبي براي تجمع آلودگي ها و حشرات و جانوران موذي گردد. از طرف ديگر رشد روز افزون جوامع باعث افزايش قابل توجه حجم اين مواد زايد شده بطوريكه مكانهاي دپو تايرهاي فرسوده به سرعت پر مي شود. استفاده از خرده لاستيك با حجم بالا در ساخت بتن مي تواند راه حل مناسبي براي كاهش اثرات مخرب زيست محيطي اين زباله جامد گردد. تحقيقات زيادي از 1993 تاكنون بر روي رفتار بتن حاوي ضايعات لاستيك صورت گرفته است.
نتايج اين مقالات نشان مي دهند كه افزودن خرده لاستيك تغييرات زيادي را در رفتار بتن ايجاد ميكند كه از جمله ميتوان به كاهش مقاومت فشاري و كششي و مدول الاستيسيته عملكرد ضعيف تر در سيكل هاي يخ و ذوب به نسبت بتن معمولي، وزن مخصوص كمتر، قابليت جذب انرژي پلاستيك بيشتر و شكست نرم بر خلاف شكست ترد بتن معمولي كاهش ظرفيت انرژي الاستيك و جذب كرنش بالا بخصوص در بارهاي ضربه اي و قابليت جذب بيشتر صدا اشاره كرد. ليكن جايگزيني خرده لاستيك بجاي مصالح سنگي در درصدهاي پايين اثر منفي قابل توجهي بر روي رفتار بتن ندارد بنابراين با توجه به حجم گسترده صنعت ساختمان و استفاده از بتن، مي توان قسمت قابل توجهي از اين زباله جامد را با استفاده در مخلوطهاي بتني از چرخه محيط زيست خارج نمود.
2. مواد و برنامه آزمايشگاهي
2.1. مواد
تشكيل دهنده بتن در اين طرح مشتمل بر مصالح سنگي ريزدانه، مصالح سنگي درشت دانه، خرده و تكه های لاستیک، سيمان و دوده سيليسي مي باشد. ماسه طبيعي با حداكثر قطر دانه 4 ميليمتر و مدول نرمي 1.39 به عنوان ريزدانه استفاده شده است. سنگ آهك شكسته با حداكثر بعد دانه 20 ميليمتر و مدول نرمي 5.60 براي مصالح درشت دانه به كار رفته است. خرده لاستيك و تكه لاستيك ريز كردن تايرهاي فرسوده به دست آمده است كه دانه بندي خرده لاستيك بسیار نزديك به دانه بندي ماسه مي باشد.. از سيمان ASTM تيپ 1 با مقاومت فشاري 28روزه 50 مگاپاسكال و دوده سيليسي تجاري حاوي %91 سيليس SiO به عنوان مواد چسبنده استفاده شده است.
2.2. طرح اختلاط بتن
اين داده ها شامل طرح هاي اختلاط بتن حاوي خرده لاستيك و تكه لاستيك به نسبت هاي جايگزيني 1.5 و 2.5 و 5 و 10 و 15 و 20 و 30 درصد به جاي مصالح سنگي مي باشد. مقادير خرده لاستيك و تكه لاستيك در همه طرح ها به طور كاملا مساوي اعمال شده است. به علت كاهش مقاومت شديد گزارش شده در تحقيقات قبلي، براي رفع نسبي اين مسئله دوده سيليسي با درصد هاي صفر و 1.5و 3و 7و 10به مخلوط اضافه شده است. نسبت آب به سيمان پرتلند و دوده سيليسي مقدار 0.5 در نظر گرفته شده است. ميزان اسلامپ براي 150± 20 مي باشد. يك فوق روان كننده و كاهش دهنده آب براي رسيدن به اين اسلامپ در نسبت آب به مصالح چسبنده ثابت استفاده شده است. در جمع 100 طرح اختلاط ساخته شده و آزمايش مقاومت فشاري بر روي آن صورت گرفته است
3. شبكه هاي عصبي مصنوعي
هر چند زمان زيادي از ابداع شبكه هاي عصبي مصنوعي سپري نشده، ليكن به دليل آن كه شيوه پردازشي آن به عملكرد مغز انسان شبيه بوده و مي تواند تا اندازه اي عملكردي مشابه با شبكه هاي زيستي در يادگيري داشته باشد و اين يادگيري را تعميم دهد، دامنه تحقيقات در اين زمينه روز به روز گسترده تر مي شود. ايده اصلي شبكه هاي عصبي مصنوعي بر مبناي شبيه سازي شبكه عصبي انسان است. مهمترين عنصر پردازش در سيستم هاي زيستي نرون است. در مغز انسان بيش از 10 ميليارد نرون وجود دارد كه هر يك با حدود 10 هزار نرون ديگر مرتبط بوده و يك ساختار متراكم را ايجاد كرده است.
هر نرون شامل شاخه هاي ورودي به نام دندريت، هسته اصلي و يك شاخه هاي خروجي به نام آكسون است. آكسون نرون در محل سيناپس به دندريت هاي نرون هاي ديگر متصل مي شود. هنگامي كه نرون فعال شود سيگنالي الكتروشيميايي درون آكسون هايش ايجاد كرده، اين سيگنال از طريق سيناپس ها به نرون هاي ديگر رسيده وآن ها را تحريك مي كند. هر نرون زماني فعال مي شود كه مجموع سيگنال هاي رسيده به بدنه آن از حد آستانه مشخصي بيشتر شود. قدرت سيگنال هاي رسيده به هر نرون به اثر سيناپس ها بستگي دارد. هر نرون تعدادي ورودي را از داده هاي اصلي ) سيگنال هاي حسي ( يا از خروجي نرون هاي ديگر دريافت مي كند. هر اتصال داراي قدرت )وزن( خاصي ميان دو نرون است. اين وزن ها شبيه اثر سيناپس ها در سيستم هاي زيستي هستند. عملكرد هر نرون چنين است كه هر سلول، مجموع وزن دار سيگنال هاي ورودي را يافته و سپس آن را با حد آستانه تابع تحريك مقايسه مي كند و بدين ترتيب خروجي هر نرون محاسبه مي شود. براساس تركيب هاي مختلف نرون ها و قوانين مختلف يادگيري، شبكه هاي مختلفي تشكيل مي شود كه يكي از كاربردي ترين آن ها در علوم مهندسي براي نگاشت غير خطي، شبكه هاي پس انتشار خطا و شبكه هاي تابع پايه شعاعي هستند.
دیدگاهها
ارسال دیدگاه